श्लोक ४१ वा

विविक्त उपसङ्गम्य जगतामीश्वरेश्वरम् ।

प्रणम्य शिरसा पादौ प्राञ्जलिस्तमभाषत ॥४१॥

जो जगाचा नियंता । त्या काळाचा कृष्ण कळिता ।

त्याचे चरणीं ठेवूनि माथा । विनीतता बोलतु ॥२६॥