आजोबा

आजोळ माझे लहान गाव

’कळंब ’ आहे तयाचे नाव

नदी ’अश्विनी’, ’माणिक’ ओढा

गावशिवारा घातला वेढा

ओढयाच्या काठी मळा मामाचा

पडाळ छोटी,छोटी बगीचा

मायाळू भारी माझे आजोबा

म्हणती त्यांना सगळे ’बाबा !’

आंघोळ त्यांची भल्या सकाळी

गोपीचंदन लाविती भाळी

नारायणाला हात जोडिती

पूजा करिती, पोथी वाचिती

ऐन दुपारी आंब्याखालती

घोंगडीवरी अंग टाकिती

घायपाताचा वाक घेऊनी

दोर वळिती पीळ देऊनी

करडे पाटीखाली झाकिती

गुरा वासरा पाणी पाजती

शेण काढुनी झाडिती गोठा

स्वच्छ ठेविती अंगण , ओटा

तिन्ही सांजेला येत माघारी

गुरे दावणी बांधिती सारी

पाठीवरुनी मुक्या जीवांच्या

हात फिरतो प्रेमळ त्यांचा

पाहुणा कोणी येता दुरुनी

बोलती त्याशी तोंडभरुनी

गोष्टी सांगती देवाधर्माच्या

अभंग गाती तुकारामाचा

देवाचे नाव सदा तोंडात

झोप तयांना लागते शांत

आजोबा माझे भारीच गोड

त्यांच्या प्रेमाला नाहीच जोड !