அகங்காரத்தின் வீடு காலி

கம்லாவதி கிராமத்தில் கைலாச சாஸ்திரி என்ற ஜோதிடர் வசித்து வந்தார். அவர் ஜாதகம் சொல்லி, கிரக தோஷங்களிலிருந்து மக்களை விடுவிக்க மக்களிடம் இருந்து ஏதாவது பூஜை புனஸ்காரங்களையும் செய்து வந்தார். எங்கு பெரிய மரம் இல்லையோ அங்கு எருக்கலையே பெரிய மரம் என்று சொல்வது போல, 'கிராமத்துல கழுதைதான் கல்யாணத்துக்கு பெரிய விசேஷம்' என்பது போல, கிராமத்தில் வேறு ஜோதிடர் யாரும் இல்லாததால் கைலாச சாஸ்திரியின் புகழ் தேவையில்லாமல் அதிகரித்தது. கைலாச சாஸ்திரியிடம் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி யாராவது வந்தால் அவர், "நான் என்ன சொல்றேனோ அது கண்டிப்பா நடக்கும்னு நினைச்சுக்கோங்க! அதனால நான் என்ன சொல்றேனோ அதை நீங்க நம்பி நான் சொன்னபடி செய்யணும்." என்று சொல்வார். ஒரு முறை கைலாச சாஸ்திரியை இரண்டு மூன்று பேர் கிண்டல் செய்ததால் அவர் கோபப்பட்டார்; அதன் பிறகு அவர்கள் வாழ்வில் அடுத்தடுத்து ஏதோ கஷ்டங்கள் வர ஆரம்பித்தன. அதனால் கைலாச சாஸ்திரி அவர்கள் மீது கோபப்பட்டதால்தான் இப்படி நடக்கிறது என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். கைலாச சாஸ்திரி சொல்ல ஆரம்பித்தார், "எனக்கு ஒரு செவி பேய் கட்டுப்பட்டு இருக்கு. தினமும் சிவ பூஜை செய்வதால் எனக்கு வாக்கு சித்தி கிடைத்துள்ளது. அதனால என் வாயில இருந்து என்ன வந்தாலும் அது கண்டிப்பா நடக்கும்." இதனால் மக்களிடையே அவருடைய பயம் அதிகமானது. ராம்நாத் என்ற ஒரு மனிதன் கம்லாவதிக்கு புதிதாக வந்திருந்தான். அவன் அங்கு கொஞ்சம் நிலம் வாங்கி விவசாயம் செய்து தன் மனைவி குழந்தைகளுடன் வசித்து வந்தான். விற்கப்படும் வீடு ஒன்று இருந்தது. அவன் அதை வாங்கினான். கிரகப்பிரவேசம் செய்வதற்கு முன்பு அந்த வீட்டில் ஏதேனும் தோஷம் இருந்தால் பார்க்கும்படி கைலாச சாஸ்திரியிடம் வேண்டுகோள் விடுத்தான். கைலாச சாஸ்திரி வீட்டை பார்த்துவிட்டு, "இந்த வீட்டை நீ வாங்குறதுக்கு முன்னாடியே என்கிட்ட கேட்டிருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும். இந்த வீட்ல நீ இருந்தா நீதான் வீட்டுக்காரன்ங்கறதால உனக்கு மரணம் வரும். அதனால என் பேச்சை கேட்டு இந்த வீட்டை விட்டு உடனே போயிரு!" என்று சொன்னார். ஆனால் அருகில் இருந்த ராம்நாத்தின் மாமியார் கோபத்துடன் கைலாச சாஸ்திரி மீது பாய்ந்தார், "என்ன சொன்ன? வீட்டுக்காரனுக்கு மரணம் வருமா? வீட்ல நுழையும்போது முடிஞ்சா நல்ல வார்த்தை சொல்லணும்; இல்லன்னா சும்மா இருக்கணும். இப்படி அபசகுனமா பேசுறதுக்கு உன் கை கால் எல்லாம் உடைஞ்சு போய்டும், முதுகு ஒடிஞ்சு போய்டும் பாரு!" அப்போது கைலாச சாஸ்திரியும் கோபமடைந்து தன் குடுமியை பிடித்து வேகமா ஆட்டினார், கழுத்தில் இருந்த பூணூலை மேலேயும் கீழேயும் ஆட்டி, "அடடே! கைலாச சாஸ்திரி மாதிரியான பெரிய பண்டிதருக்கே தண்டனை கொடுக்க துணிஞ்சுட்டியா! சரி கேட்டுக்கோங்க - ஒரே பூஜை பண்ணி ஒரே மந்திரம் சொல்லி உங்களை யம வேதனை அனுபவிக்க வைக்கலேன்னா என் பேரு கைலாச சாஸ்திரியே இல்ல!" என்று கோபத்தில் நடுங்கியபடி அவ்வீட்டிலிருந்து வெளியேறினார். ராம்நாத்தின் மாமியார் அமைதியாகாமல் உளறிக்கொண்டே இருந்தார், "போ போ! நீதான் கட்டில பிடிச்சுக்கிட்டு யம வேதனை அனுபவிக்கிறது நாங்க நேர்ல பார்ப்போம்!" இப்போது இந்த அவமானத்தால் கைலாச சாஸ்திரி சத்தமாக பேச ஆரம்பித்தார், "நான் இவங்களுடைய குடும்பத்தை பேய் பிசாசுகளின் உதவியுடன் அழித்து விடுவேன்." என்று பற்களை கடித்தபடி அந்த வேகத்தில் எங்கேயும் பார்க்காமல் நடந்து சென்று எதிரே வந்த ஒரு மாட்டு வண்டியில் மோதிவிட்டார்! இந்த விபத்தில் கைலாச சாஸ்திரி படுகாயம் அடைந்தார். அவருடைய முதுகு எலும்பு முறிந்ததுடன் கைகால்களையும் அசைக்க முடியாமல் போனது. மக்கள் அவரை தூக்கிட்டு வந்து வீட்டுக்குள்ள படுக்க வச்சாங்க. அன்றிலிருந்து ஆறு மாசம் வரைக்கும் பல வைத்தியர்களிடம் வைத்தியம் பார்த்து கைலாச சாஸ்திரி உண்மையாகவே யம வேதனை அனுபவித்தார். இந்த நேரத்தில் ராம்நாத்தின் மாமியார் சாபம் கொடுத்ததால் எல்லாம் நடக்கிறது என்ற கதைகள் பரவ ஆரம்பிச்சது. அவங்க யாரையாவது ஏதாவது சாபம் கொடுத்தா அது நடந்திடும்னு மக்கள் நினைச்சாங்க. கைலாச சாஸ்திரி மாதிரி பெரிய ஜோதிடரே அவங்க கொடுத்த சாபத்துல ஆறு மாசம் கட்டில கிடந்தாரே? கைலாச சாஸ்திரி நல்லா குணமானதும் தன்னோட மனைவிகிட்ட, "கிராமத்துல இருக்குற அப்பாவிங்க ராம்நாத்தோட மாமியாரோட பேச்சிலயும் சாபத்திலயும் ஆசீர்வாதத்திலயும் மாட்டிக்கிடுவாங்க போலிருக்கு..."ன்னு சொன்னாரு.