உண்மையான நண்பன்

ஒரு பணக்கார வியாபாரிக்கு ஒரே மகன் இருந்தான். அவனைச் சுற்றி எப்போதும் ஒன்றுக்கும் உதவாத நண்பர்கள் கூட்டம் இருக்கும். அப்பா மகனுக்கு, இதுபோன்ற நண்பர்களுடன் உன் நேரத்தை வீணாக்காதே என்று நிறைய அறிவுரை கூறினார். ஆனால் அவன் தனது பொய்யான நண்பர்களைத்தான் அதிகமாக நம்பினான். அதனால் தந்தையின் சொற்களைப் புறக்கணித்தான். மகனிடம் தனது உபதேசத்திற்கு எந்த பலனும் இல்லை என்று கண்ட தந்தை, ஒரு நாள் அவனிடம், "மகனே! நாம் வியாபாரத்திற்காக வெளிநாடு செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. நம்மிடம் இருக்கும் நகைகளை எங்கேனும் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க வேண்டும்." என்றார். மகன் உடனடியாக தனது ஒரு நண்பரின் பெயரைப் பரிந்துரைத்தான். தந்தை எல்லா நகைகளையும் ஒரு பெட்டியில் வைத்து, அதை மகனின் கையில் கொடுத்து அவனது நண்பனிடம் கொடுத்தனுப்பினார். பின்னர் இருவரும் வியாபாரத்திற்காக வெளிநாடு சென்றனர். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, இருவரும் வெளிநாட்டில் வியாபாரத்தை முடித்துவிட்டு திரும்பி வந்தனர். தந்தை மகனிடம், நண்பனிடம் சென்று நகைப் பெட்டியைக் கொண்டு வா என்றார். மகன் கோபமாக வீட்டிற்கு வந்து, "அப்பா! என் நண்பன், 'பெட்டியில் கற்கள் இருந்தன' என்று சொன்னான்." என்றான். தந்தை, "அவன் பெட்டியைத் திறந்த பிறகுதானே அவனுக்குத் தெரியும்?" என்றார். மேலும், "நான் எனது நகைகளை ஒரு பெட்டியில் போட்டு எனது நண்பனிடம் வைத்திருக்கிறேன். நீ அந்த பெட்டியைக் கொண்டு வா" என்றார். மகன் பெட்டியைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான். தந்தை பெட்டியைத் திறந்தார். அதில் கற்கள் மட்டுமே இருந்தன. மகன் ஆச்சரியப்பட்டான். அப்போது தந்தை, "உன் நண்பன் பெட்டியைத் திறந்து பார்த்தான், என் நண்பன் பார்க்கவில்லை. இதுதான் நண்பனுக்கும் நண்பனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்." என்றார். உனக்கு இந்த ஞானம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் இந்த நாடகம் எல்லாம் போட்டேன். நகைகள் வேறொரு பெட்டகத்தில் பத்திரமாக உள்ளன.