நேர்மை மற்றும் விசுவாசம்

ஒரு ஜமீன்தாரிடம் மகாது என்ற தோட்டக்காரனும், கிருஷ்ணா என்ற வீட்டு வேலைக்காரனும் வேலை செய்து வந்தனர். இருவரும் ஏறக்குறைய ஒரே நேரத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்தனர். ஆனால் இருவருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் பிடிக்காது. ஒரு நாள் ஜமீன்தார் கிருஷ்ணாவை அழைத்துக்கொண்டு தோட்டத்தில் சுற்றிப் பார்க்க வந்தார். அப்போது மகாது செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தான். ஜமீன்தார் மகாது செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றும் வேலையை சரியாகச் செய்கிறானா என்று சிறிது நேரம் பார்த்தார். அவருக்கு திருப்தி ஏற்பட்டது. அவர் அங்கிருந்து சென்று விட்டார். கிருஷ்ணாவும் அவரோடு சென்று விட்டான். அவர்கள் நின்று கொண்டிருந்த இடத்தில் மகாது ஏதோ மின்னுவதைப் போல் உணர்ந்தான். அருகில் சென்று பார்த்தபோது அது ஜமீன்தாரின் வைர மோதிரம் என்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது. "தவறுதலாக விழுந்திருக்கும்! எனக்கு கிடைத்ததால் நல்லது, அது கிருஷ்ணா கையில் கிடைத்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும் என்று சொல்லவா வேண்டும்?" என்று மகாது நினைத்தான். உடனே அவனுக்கு ஒரு தந்திரமான யோசனை தோன்றியது. அவன் சுற்றுமுற்றும் பார்த்துவிட்டு சட்டென்று மோதிரத்தை தன் இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டான். அனைவரும் தூங்கிய பிறகு கிருஷ்ணாவின் அறை பக்கம் சென்றான். மகாது எதிர்பார்த்தது போலவே கிருஷ்ணாவின் அறை கதவு திறந்து இருந்தது. அவன் உள்ளே எட்டிப் பார்த்தான். கிருஷ்ணா இன்னும் தூங்காமல் தன் பெட்டியைத் திறந்து எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தான். கடைசியில் பெட்டியிலிருந்து ஏதோ ஒன்றை எடுத்து தன் கையில் வைத்துக்கொண்டு பெட்டியை மூடிவிட்டு வெளியே வர ஆரம்பித்தான். மகாது பக்கத்தில் மறைந்து நின்றுகொண்டு கிருஷ்ணா வெளியே சென்றதும் பூனை போல் மெதுவாக அறைக்குள் சென்றான். அவன் பெட்டியை திறந்து மோதிரத்தை கீழே வைத்து விட்டு வெளியே வந்தான். பிறகு அவனுக்கு வேறு யோசனைகள் தோன்ற ஆரம்பித்தன. நள்ளிரவு நேரத்தில் கிருஷ்ணா எங்கே வெளியே சென்றிருப்பான்? அவன் கையில் என்ன வைத்திருந்திருப்பான்? அவன் அதிக நேரம் தாமதிக்காமல் வேகமாக கிருஷ்ணாவைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான். கிருஷ்ணா தோட்டத்திற்கு சென்று அங்கு வாய்க்காலின் கரையிலிருந்த ஒரு மரத்தின் பொந்தில் எதையோ மறைத்து வைத்தான். பொதுவாக மகாது தினமும் குளிக்கச் செல்லும் போது அந்த பொந்தில்தான் தன் உடைகளை வைப்பது வழக்கம். கிருஷ்ணா அந்த பொந்தில் என்ன வைத்திருப்பான் என்று பார்ப்பது மகாதுவுக்கு இயல்பாகவே தோன்றியது. கிருஷ்ணா திரும்பிச் சென்றதும் மகாது அந்த பொந்து அருகில் சென்றான். ஆனால் அப்போது அவன் தலையில் யாரோ பலமாக அடித்ததால் அவன் மயங்கி கீழே விழுந்தான். அவன் சுயநினைவு வந்ததும் தன் அறைக்கு வந்து சேர்ந்திருந்தான். கிருஷ்ணாதான் பின்னால் வந்து அடித்திருப்பான் என்று நினைத்து எழுந்ததும் அவனைப் பார்க்கப் போகலாம் என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான். மறுநாள் ஜமீன்தார் தன் இரண்டு வேலைக்காரர்களையும் அழைத்து, "என் கையில் இருந்த தங்க சங்கிலி யாரோ திருடி விட்டதாக தெரிகிறது. அது உங்கள் இருவரைத் தவிர வேறு யார் செய்திருக்க முடியும்? சொல்லுங்கள் யார் எடுத்தது, இல்லையென்றால் இருவரையும் தோலை உரித்து விடுவேன்" என்றார். அதைக் கேட்டு மகாது ஆச்சரியப்பட்டான். மோதிரம் தொலைந்து விட்டது. ஆனால் ஜமீன்தார் தங்க சங்கிலி காணவில்லை என்று சொல்கிறாரே, இது என்ன? ஆனால் கிருஷ்ணாவோ தயக்கமில்லாமல், "திருடன் மகாதுதான். ஐயா! அவன் தோட்டத்தில் இரவில் ஏதோ மறைத்து வைப்பதை நான் பார்த்தேன். வேண்டுமானால் காட்டுகிறேன்" என்று சொல்லிக்கொண்டே ஜமீன்தாரோடு அந்த மரத்தருகில் சென்றான். ஆனால் பொந்தில் கையை விட்டு தேடிப்பார்த்த கிருஷ்ணா மனதிற்குள், "இங்கேதானே மறைத்து வைத்தேன்? எங்கே போயிற்று?" என்று நினைத்தான். கிருஷ்ணாவின் தந்திரம் மகாதுவுக்குப் புரிந்தது. தன் மீது திருட்டுப் பழி போடுவதற்காக ஜமீன்தாரின் சங்கிலியை இந்த திருடன் இந்த மரத்தின் பொந்தில் மறைத்து வைத்திருந்தானா! ஆனால் வேறொரு திருடன் பின்னால் வந்து தன் தலையில் அடித்து அந்த சங்கிலியை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டானா! மகாதுவுக்கு கிருஷ்ணா மீது பயங்கர கோபம் வந்தது. அவன் ஜமீன்தாரிடம், "சங்கிலியை திருடியவன் யார் என்று எனக்கு தெரியும். மோதிரம் தொலைந்ததே உங்களுக்கு தெரியாதா என்ன? இரண்டையும் கிருஷ்ணாதான் திருடியிருக்கிறான். என் கூட வாங்க" என்று சொல்லிக்கொண்டே ஜமீன்தாரை கிருஷ்ணாவின் அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். பெட்டியைத் திறந்து பார்த்தான். ஆனால் அதில் மோதிரம் இல்லை. "பெட்டிக்குள்ளே தானே வைத்திருந்தேன். என்ன ஆயிற்று?" என்று தனக்குள்ளேயே புலம்பினான். அதைப் பார்த்த ஜமீன்தார் சிரித்துக்கொண்டே கையை எடுத்து தன்னுடைய பாக்கெட்டிலிருந்து எடுத்து காண்பித்து, "இதோ பார் சங்கிலி, இதோ வைர மோதிரம்!" என்றார். இரண்டு வேலைக்காரர்களின் முகங்களும் வாடிப் போயின. இருவரும் தலை குனிந்து நின்றார்கள். "உங்கள் இருவரையும் சோதிப்பதற்காக நான் போட்ட நாடகம் இது. என் சங்கிலியையும், மோதிரத்தையும் உங்களில் ஒருவர் கண்ணில் படும்படி நானே போட்டேன். அதை யார் எடுத்து வருகிறார்கள் என்று நான் பார்க்கப் போகிறேன். நீங்கள் அவற்றை திருடவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால் நீங்கள் அதன் உதவியால் ஒருவரை ஒருவர் திருடர்கள் என்று நிரூபிக்கவும் என் நம்பிக்கையை அதிகமாக பெறவும் முயற்சி செய்தீர்கள். உங்களிடம் நேர்மை இருக்கலாம். ஆனால் உங்களுக்குள் பகை இருக்கிறது. அதனால் நான் தேவையில்லாமல் கஷ்டப்பட வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படும். சரி போங்கள், உங்கள் உங்கள் வீட்டிற்கு!" என்றார் ஜமீன்தார். இருவரும் தலை குனிந்தபடி அங்கிருந்து சென்று விட்டனர்.